Toen de rekenkamercommissie Sluis de vraag uitzette naar mogelijke onderzoeksonderwerpen, was het woonbeleid van de gemeente een veelgehoord antwoord. Vandaar ook dat de commissie dit beleid heeft geselecteerd als onderwerp voor het rekenkameronderzoek dat Unravelling in opdracht van de commissie heeft uitgevoerd. Met het onderzoek wilde de rekenkamercommissie Sluis inzichtelijk maken hoe het gesteld was met de uitvoering van het woonbeleid ‘Krachtig Verbonden’ en welke mogelijkheden de gemeente had om de doeltreffendheid hiervan te vergroten.
De centrale onderzoeksvraag luidde als volgt:
Hoe doeltreffend is het gemeentelijke woonbeleid, zijn de randvoorwaarden aanwezig om de beleidsdoelen te behalen en vervult de gemeenteraad hierin zijn kaderstellende en controlerende rol?
Het onderzoek richtte zich niet op de vraag of het gevoerde beleid inhoudelijk het juiste is geweest, maar op de vraag of het beleid de juiste effecten heeft gehad, gebaseerd op de geformuleerde doelstellingen en ambities.
Bevindingen en conclusies
De gemeente Sluis heeft te maken met vergrijzing, ontgroening en bevolkingskrimp, terwijl de woningvoorraad onvoldoende aansluit op de veranderende woningbehoefte. Er is vooral een tekort aan geschikte woningen voor ouderen en een overschot aan verouderde, goedkope woningen. Daarnaast bemoeilijken verschillen in visie tussen raad, college en provincie de ontwikkeling van een breed gedragen woonbeleid.
Aanbevelingen
De Rekenkamer adviseert om het woonbeleid meer te baseren op feiten en demografische ontwikkelingen, duidelijke en meetbare doelen te formuleren en inwoners en marktpartijen actief te betrekken bij de uitvoering. Daarnaast wordt aanbevolen om samen met partners in te zetten op kleinschalige en creatieve oplossingen voor specifieke doelgroepen op de woningmarkt.
Doorwerking
In de raadsvergadering op 28 april 2022 nam de raad een amendement aan, waarmee de raad ervoor koos enkel kennis te nemen van het rekenkamerrapport. De aanbevelingen werden dus niet overgenomen. De hoofdreden daarvoor was dat de eerste aanbeveling niet aansloot bij het coalitieakkoord. Het kwam er daarmee op neer dat, in tegenstelling tot wat er in het rekenkamerrapport werd aangeraden, ‘krimp’ en ‘bevolkingsgroeicijfers’ nog steeds zaken zijn die in de raad ter discussie staan.
